14 / 2 / 1383 دوشنبه درس شمارهء ( 642 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ، ابتداءً به شاذ نبودن و بلكه يكى از دو قول مشهور بودن حكم به جواز ازدواج با مخالف اشاره كرده ، و سپس طريقهء جمع بين دو طايفه از اخبار متعارض در مورد مثاب بودن يا مثاب نبودن مخالفين نسبت به اعمالشان را بيان مىكنيم و در ادامه ؛ مسأله شرط بودن تمكن از پرداخت نفقه در صحت نكاح را مطرح نموده و با بررسى كلمات شيخ مفيد و شيخ طوسى در مورد آن ، ادامه بحث را به جلسه بعدى واگذار مىكنيم . * * * بيان يكى از دو قول مشهور بودن حكم به جواز نكاح با مخالفين اينكه ما حكم به جواز ازدواج با اهل خلاف غير از نواصب كرديم ، بر خلاف مشهور نيست ؛ چرا كه ، اگر چه قائلين به جواز در مقابل قائلين به عدم جواز ، كمتر باشند ، لكن تعداد معتنابهى از فقهاء قائل به جواز هستند و بايد مسأله را ذات قولين مشهورين بدانيم . از جمله آنها ابن جنيد از قرن چهارم ، بنابر عبارتى كه در مختلف از او نقل شده است ، قائل به جواز است و همينطور شيخ مفيد از قرن پنجم ، در سه كتابش كه عبارتند از : رساله سرويّة كه سؤالاتى است كه از سارى شده و رساله تلعكبريّه كه سؤالاتى از تلعكبر در اطراف بغداد است و كتاب مقنعه ، كه در دو رسالهء اول تصريح به كفايت اسلام و جواز ازدواج با مخالف نموده و در مقنعه ظاهر كلامش اين است كه ايمان بالمعنى الاخص شرط در صحت نكاح نمىباشد و